martes, 25 de septiembre de 2018

Del yoga a la apostasía. Un testimonio real

Fuente: Adelante la Fe

Nos tomamos el atrevimiento de copiar este testimonio enviado a la página católica Adelante la Fe por la importancia que tiene para enriquecer los temas que aquí tratamos, sobre todo los peligros del YOGA como práctica común entre muchos católicos y que en muchos casos ha resultado en abandono de la Fe, Apostasía y en los casos más graves posesión demoniaca. A continuación les dejamos el artículo esperando abra los ojos de muchos de ustedes, NO SE PUEDE SER CATÓLICO Y PRACTICAR YOGA NI NINGUN ORIENTALISMO, un verdadero católico evita contaminarse con cosas que no son de Dios, y son engaños del demonio, como son todas estas prácticas de la Nueva Era. Dentro de poco subiremos a nuestro canal de YouTube también un video sobre este tema.


Señor Director,
Quiero pedir disculpa en primer lugar a usted y a todos los lectores, porque lo mío no es escribir, pero quiero contarles MI testimonio, que he vivido y vivo en primera persona para alertar a todas las personas de buena voluntad que quieran leerme.
Tengo 54 años y me case con mi marido a los 30. Mi esposo, por ponerles en antecedentes, siempre fue un católico poco practicante, sin gran formación, pero se consideraba católico. Aunque tuvo sus buenas épocas, yo lo he visto confesando, yendo a Misa los domingos e incluso haciendo lectura espiritual antes de dormir.
Hoy día, mi esposo ha apostatado por completo de la fe católica y el culpable se llama YOGA. Sí, el yoga, no se extrañen, se que muchos de ustedes lo consideran algo inofensivo, pero no lo es.
Todo empezó cuando hace unos años decidió apuntarse a unas clases de deporte en un gimnasio municipal, y a los pocos días decidió ir a probar unas clases de yoga que daban en un aula de al lado, con intención de hacer “estiramientos” y “relajarse”. Yo la verdad no le di mayor importancia, en ese momento desconocía por completo lo que se esconde detrás de esto. Sí había visto algún vídeo advirtiendo y cosas así, pero jamás lo vi a fondo y me parecieron que eran exageraciones de fanáticos.
No fue sino al poco donde ya noté algo que me llamó la atención, y es que lo vi leyendo un libro. Sí, no le parezca raro, porque en todos los años que llevamos de casados, hasta que empezó todo esto, no recuerdo haberlo visto jamás leer un libro. No recuerdo bien el título, lo que sí parecía era una especie de libro de esos que llaman de autoayuda, hablando sobre la felicidad y cosas así. Por lo que pude ojear el libro en el fondo escondía enmascaradamente una introducción sibilina a la filosofía panteísta del hinduismo-budismo y una llamada al indeferentismo religioso, es decir una introducción al new age.
Aquí fue donde empecé a preocuparme y donde me acordé de esos vídeos que apenas vi advirtiendo el yoga. Los vi completos y comprendí que lo que allí denunciaban era exactamente lo que empezaba a ver en mi marido. El yoga no es más que la cara amable del movimiento new age, la puerta de entrada a un mundo sectario y alejado del cristianismo.
Mi marido siguió leyendo libros en cadena sobre esa temática apasionadamente, estaba verdaderamente atrapado, al punto que al poco me dijo que quería apuntarse a unas clases para ser monitor de yoga. En ese mundillo todas las amistades que hacía estaban todos relacionados con la secta new age y todos sus derivados: reiki, esoterismo, chamanismo, energías curativas y todo tipo de gansadas que me cuesta creer una persona en sus cabales le dé la más mínima credibilidad.
Y así siguió y siguió en una espiral que a día de hoy no ha parado, y vive obsesionado por y para el yoga, el budismo y el new age. Hoy día mi marido no se considera cristiano, tiene un buda puesto en su escritorio, y allí le pone flores y le hace extraños rituales, e incluso cuando trata sobre religión me habla, no sin cierto desprecio, de “tu Dios”. Su ceguera espiritual es absoluta y me hace recordar aquello que dijo alguien que cuando no se cree en la Verdad.. se cree en cualquier cosa. ¿Cómo se puede poner en discusión a Jesucristo y creerse todo tipo de majaderías de ese mundo?
Y eso no es todo, se va a extraños “retiros” algunos fines de semana y está todo el día yendo a conferencias de todo tipo de personajes de ese submundo, absolutamente todos enajenados mentales y aprovechados
Podría escribir largo y tendido sobre esto, porque tengo que convivir con esta situación a diario. Mi marido a pasado de ser cristiano a estar metido auténticamente en una secta, y ello única y exclusivamente debido al yoga, que ha sido su puerta de entrada a todo el movimiento new age que le ha conducido a la apostasía absoluta.
No se engañen amigos, el yoga no son estiramientos inocentes, es la pantalla de esa secta y lo tienen muy cerca, es un peligro potencial para cualquier alma cristiana. Yo he visto como mi marido ha pasado de ser cristiano a estar adorando un Buda, y eso se lo debe al Yoga. Que sirva esto de advertencia y nadie caiga en esa trampa. No dejen por lo que Dios más quiera que sus hijos se acerquen a ese mundo.
Por favor, recen por mi marido, yo humanamente no puedo hacer mucho más por él, sólo Dios podrá ayudarlo, y por ello le rezo todos los días.

Anónimo

sábado, 22 de septiembre de 2018

Magnificat en Latín

La magnifica o magnificat en latín, es una oración católica y a la vez un canto. En primer lugar, su origen proviene del evangelio de San Lucas (Lucas 1:26-55).



Esta oración la magnifica, se dedica a reproducir lo que según el evangelista, fueron las palabras que María, madre de Jesús, dirigió Dios durante la visita que hizo a su prima Isabel. Lo importante es que llevaba en su seno a Juan El Bautista.

¿Cuál es el origen de esta oración a la SantísimaVirgen?

El nombre magnifica, como oración, tiene su origen en la frase del latín, que dice: Magnificat anima mea Dominum. Según la biblia, porque se produjo un encuentro entre Isabel y María. Fue en una población cercana a Jerusalén, cerca de la montaña de Judea.
Como resultado, la magnifica es parte del canto evangélico utilizado durante el rezo propio de las vísperas (dentro de la Liturgia de las horas). Por ello, hoy en día esta oración es uno de los pasajes bíblicos relacionados con la Santísima Virgen María más famosos. Es reconocido por el cristianismo como la realidad que vivió.
A continuación, la oración magnificat para dedicar a la  Santísima Virgen y realizar nuestras plegarias:
Suscríbete a nuestro canal de Youtube
Magnificat anima mea Dominum,
et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo,
quia respexit humilitatem ancillae suae.
Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna qui potens est,
et sanctum nomen eius,
et misericordia eius ad progenie in progenies
timentibus eum.
Fecit potentiam in brachio suo,
dispersit superbos mente cordis sui,
deposuit potentes de sede,
et exaltavit humiles,
esurientes implevit bonis,
et divites dimisit inanes.
Suscepit Israel puerum suum
recordatus misericordiae suae,
sicut locutus est ad patres nostros
Abraham et semini eius in saecula.

Gloria Parti et Filio et Spiritui Sancto
Sicut erat in principio, et nunc et semper,
et in saecula saeculorum. Amen

Vía Crucis en Latín según el método de San Alfonso María de Ligorio

VIA CRUCIS SECÚNDUM SANCTUS ALPHÓNSUS MARÍÆ A LIGUÓRI
       
 In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
   
CONFÍTEOR
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michäeli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ídeo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michäelem Archángelum, beátum Joánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, eomnes Sanctos, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum. 
      
ORÁTIO AB INÍTIO
Dómine Jesu Christe, tu tam amánter hanc viam ingréssus es, ut mortem pro me obíres; ego vero multóties eo devéni, ut te contémnerem. Nunc autem ex tota ánima mea amo te, et quia te amo, pǽnitet me ex íntimo corde quod tibi displícui. Ignósce mihi, et pátere ut in hac via me tibi cómitem adjúngam. Tu, amóre mei ductus, pergis ad locum ubi pro me moritúrus es, et ego vicíssim, tui amóre ductus, desídero te comitári, ut una tecum, amantíssime Redémptor, móriar. O mi Jesu, volo conjúnctim tecum et vívere et mori.
            
PATER NOSTER
Pater noster, qui es in Cœlis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in Cœlo, et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hódie: Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem, sed líbera nos a malo. Amen.
       
AVE MARÍA
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui, Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc, et in hora mortis nostræ. Amen.
    
GLÓRIA PATRI
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen
    
STÁTIO I
Jesus condemnátur ad mortem
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo Jesus Christus, jam flagellátus et spinis coronátus, injúste tandem a Piláto ad mortem crucis condemnétur.
      
O adoránde Jesu, non Pilátus, sed iníqua mea vita te ad mortem condemnávit. Per méritum laboriosíssimi hujus itinéris, quod ad Calváriæ montem instítuis, precor te, ut me semper in via, qua ánima mea in æternitátem tendit, benígne comitéris. Amo te, o Jesu, mi Amor, magis quam meípsum, et ex íntimo corde pǽnitet me quod tibi displícui. Ne sinas me íterum a te separári. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit. Quod tibi plácitum est, hoc idem mihi est accéptum.
     
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO II
Jesus onerátur ligno crucis
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
        
Consídera quómodo Jesus Christus, portans húmeris crucem, fúerit inter eúndum, memor tui, offeréndo pro te ætérno Patri mortem, quam erat obitúrus.
Amabilíssime Jesu, ampléctor omnes res advérsas, quas mihi usque ad óbitum tolerándas præfixísti, et, per durum illum, quem in portánda tua cruce pertulísti, labórem, precor te, ut vires mihi subminístres, quibus ego quóque crucem meam, ǽquo ac patiénti ánimo, portáre váleam. Amo te, o Jesu, mi Amor, pǽnitet me quod tibi displícui. Ne sinas me íterum a te separári. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit. 
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
          

STÁTIO III
Jesus procúmbit primum sub ónere crucis
        

V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera primum hunc Jesu Christi sub cruce lapsum. Habébat carnem ex sæva flagellatióne multifárie sáuciam, caput redimítum spinárum coróna: profúderat insúper cruórem in tanta cópia, ut vix pedem præ vírium defectióne, movére posset. Et quóniam gravi crucis ónere premebátur, et immisericórditer a milítibus propellebátur, accídit ut plúries inter eúndum humi procúmberet.
      
O mi Jesu, non est onus crucis, sed peccatórum meórum pondus, quod tantis te affícit dolóribus. Rogo te, per primum hunc tuum lapsum, ut ab omni in peccátum me lapsu tueáris. Amo te, o Jesu, ex toto corde meo; pǽnitet me quod tibi displícui. Ne sinas me íterum in peccátum prolábi. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO IV
Jesus fit perdolénti Matri óbvius
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quális fúerit, in hac via, Fílii et Matris occúrsus. Jesus et María se mútuo aspéxerunt, mutúique eórum aspéctus, fuérunt tótidem sagíttæ, quibus amántia eórum péctora transverberabántur.
      
Amantíssime Jesu, per acérbum dolórem, quem in hoc occúrsu expértus es, redde me, precor, sanctíssimæ Matri tuæ vere devótum. Tu vero, perdólens mea Regína, intercéde pro me, et obtíne mihi talem cruciátum Fílii tui memóriam, ut mens mea in pia illórum contemplatióne perpétuo detineátur. Amo te, o Jesu, mi Amor; pǽnitet me quod tibi displícui. Ne sinas me íterum in te peccáre. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit. 
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO V
Jesus in bajulánda cruce a Cyrenǽo adjuvátur
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
         
Consídera quómodo Judǽi, vidéntes Jesum ad quémlibet passum ánimam propemódum præ lassitúdine efflántem, et timéntes ex áltera parte ne, quem crucis supplício afféctum volébant, in via morerétur, compéllant Simónem Cyrenǽum ad bajulándam crucem post Dóminum.
      
O dulcíssime Jesu, nolo sicut Cyrenǽus, repudiáre crucem, libénter eam ampléctor in méque recípio, ampléctor speciátim quam mihi præfinísti mortem cum ómnibus, quos hæc secum addúctura est, dolóribus. Conjúngo eam cum morte tua, sicque conjúnctam eam in sacrifícium tibi óffero. Tu amóre mei mortuus es; volo ego quóque mori amóre tui, ea mente ut rem tibi gratam fáciam. Tu vero adjúva me tua grátia. Amo te, o Jesu, mi Amor, pǽnitet me quod tibi displícui. Ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO VI
Jesus Verónicæ sudário abstérgitur
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo sancta illa fémina Verónica, videns Jesum dolóribus conféctum ejúsque Vultum sudóre ac sánguine mádidum, pórrigat ei linteólum in quo ipse, abstérsa fácie, sacram sui Imáginem impréssam relínquit.
        
O mi Jesu, formósa erat ántea Fácies tua; verum hac in via non ámplius formósa appáret, sed est vulnéribus et cruóre omníno defórmis. Hei mihi! Quam formósa quóque erat ánima mea, cum grátiam tuam per Baptísmum recepísset: peccándo eam póstea defórmem reddídi. Tu solus, mi Redémptor, prístinam venustátem ei restítuere vales; quod ut fácias, per tuæ Passiónis méritum te precor. Amo te Jesu, mi Amor; pǽnitet me quod tibi displícui; ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO VII
Jesus procúmbit íterum sub ónere crucis
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera álterum Jesu Christi sub cruce lapsum, quo lapsu perdolénti Dómino omnes venerándi cápitis et tótius córporis plagæ recrudéscunt, ómnesque cruciátus renovántur.
         
Mansuetíssime Jesu, quam frequénter concessísti mihi véniam! Ego vero in eádem relápsus sum peccáta, meásque in te offénsas renovávi. Per méritum novi hujus tui lapsus adjúva me, ut in grátia tua usque ad óbitum persevérem. Fac ut in ómnibus, quæ me invasúræ sunt, tentatiónibus me tibi semper comméndem. Amo te ex toto corde meo, o Jesu, mi Amor; pǽnitet me quod tibi displícui: ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO VIII
Jesus plorántes muliéres allóquitur
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo muliéres, vidéntes Jesum lassitúdine exanimátum et cruóre inter eúndum diffluéntem, commiseratióne permoveántur, lacrimásque profúndant. Ad flentes autem convérsus: Nólite, ínquit, flere super Me, sed super vos ipsas flete et super fílios vestros”.
         
O perdólens Jesu, défleo mea in te peccáta ob pœnas quidem quibus me dignum reddíderunt, sed máxime ob moléstiam quam tibi intulérunt, tibi qui me tantópere amásti. Ad fletum minus Inférnus quam amor tui me excítat. O mi Jesu, amo te magis quam meípsum; pǽnitet me quod tibi displícui; ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpetéum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO IX
Jesus procúmbit tértium sub ónere crucis
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera tértium Jesu Christi sub cruce lapsum. Procúmbit quia nímia erat ejus debílitas, et nímia sævítia carníficum, qui volébant ut gressum acceleráret, dum vix unum gradum fácere posset.
       
O incleménter habíte Jesu, per méritum illíus vírium defectiónis, qua in via ad Calvárium laboráre voluísti, tanto, precor, me vigóre confórta, ut nullum ámplius ad humána judícia respéctum hábeam, ac vitiósam meam natúram edómem: quod utrúmque in causa fuit cur tuam olim amicítiam contempsérim. Amo te, o Jesu, mi Amor, ex toto corde meo; pǽnitet me quod tibi displícui: ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO X
Jesus véstibus spoliátur
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quam violénter Jesus vestiméntis suis spoliétur. Cum enim vestis intérior arcte carni flagéllis dilaniátæ adhǽreret, carnífices, avelléndo vestem, cutem ei quóque avéllunt. Súbeat te commiserátio Dómini tui, eúmque sic allóquere:
      
Innocentíssime Jesu, per méritum dolóris quem inter hanc spoliatiónem passus es, adjúva me, precor, ut omnem in res creátas afféctum éxuam, et tota voluntátis meæ inclinatióne ad Te solum convértar, qui meo nimis dignus es amóre. Amo te ex toto corde meo; pǽnitet me quod tibi displícui; ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO XI
Jesus clavis affígitur cruci
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo Jesus in crucem coniciátur, et exténsis bráchiis, vitam suam in sacrifícium pro nostra salúte ætérno Patri ófferat. Carnífices clavis eum affígunt, dein erígunt crucem, et infámi patíbulo suffíxum sǽvæ morti permíttunt.
        
O contemptíssime Jesu, affige pédibus tuis cor meum, ut amóris vínculo ligátum semper tecum remáneat, necque ámplius a te avellátur. Amo te magis quam meípsum; pǽnitet me quod tibi displícui: ne permíttas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO XII
Jesus móritur in cruce
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera tuum cruci suffíxum Jesum, qui post trium horárum cum morte luctam, dolóribus tandem consúmptus addícit corpus morti, et inclináto cápite emíttit spíritum.

O mórtue Jesu, exósculor, pietátis sensu íntime commótus, hanc crucem in qua tu, mei causa, vitæ tuæ finem implevísti. Ob commíssa peccáta infelícem mihi mortem promérui; sed mors tua est spes mea. Per Mortis tuæ mérita, concéde mihi precor, ut in ampléxu pedum tuórum extrémum spíritum, tui amóre flagrans, aliquándo reddam. In manus tuas comméndo spíritum meum. Amo te ex toto corde meo; pǽnitet me quod tibi displícui: ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO XIII
Jesus depónitur de cruce
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo duo ex Jesu discípulis, Joséphus nempe et Nicodémus, eum exanimátum de cruce tollant et inter bráchia perdoléntis Matris repónant, quæ mortuum Fílium peramánter recípit et arcte compléctitur.
      
O mœrens Mater, per amórem quo Fílium tuum amas, accípe me in servum tuum et precáre eum pro me. Tu vero, o mi Redémptor, quóniam pro me mortuus es, fac benígne ut amem te; te enim solum volo, nec extra te áliud quídpiam mihi opto. Amo te, o mi Jesu, pǽnitet me quod tibi displícui: ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     

STÁTIO XIV
Jesus sepúlchro cónditur
        
V. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi.
R. Quia per sanctam Crucem tuam redemísti mundum.
       
Consídera quómodo discípuli exánimem Redemptórem ad locum sepultúræ déferant. Mœrens Mater eos comitátur, et própriis mánibus corpus Fílii sepultúræ accommódat. Sepúlchrum dein occlúditur, et omnes a loco recédunt.
    
O sepúlte Jesu, exósculor hunc, qui te recóndit, lápidem; sed post tríduum ex sepúlchro resúrges. Per tuam resurrectiónem fac me, precor, extrémo die gloriósum tecum resúrgere, et veníre in Cœlum, ubi tecum semper conjúnctus, te laudábo et in ætérnum amábo. Amo te, et dóleo quod tibi displícui: ne sinas me íterum tibi displícere. Da mihi perpétuum amórem tui, et dein fac de me quídquid tibi placúerit.
    
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
    
Tu, charitátis víctima,
Petis, Redémptor, Golgótham;
Tuis inhǽrens gréssibus,
Tecum perópto commóri.
Véniam atque grátiam implóro,
Geménti in dolóribus.
     
ORÁTIO AD DÓMINUM NOSTRUM JESUS CHRISTUM CRUCIFÍXUM
En ego, o bone et dulcíssime Jesu, ante conspéctum tuum génibus me provólvo, ac máximo ánimi ardóre te oro atque obtéstor, ut meum in cor vívidos fídei, spei et caritátis sensus, atque veram peccatórum meórum pœ­ni­tén­tiam, eáque emmendándi fir­mís­si­mam voluntátem velis imprímere; dum magno ánimi afféctu et dolóre tua quinque vúlnera mecum ipse consídero ac mente contémplor, illud præ óculis habens, quod jam in ore ponébat tuo David prophéta de te, o bone Jesu: Fodérunt manus meas et pedes meos: di­nu­me­ravérunt ómnia ossa mea (Ps. 21, 17-18).
   
Pater noster, Ave María et Glória Patri.
     

 In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.